In 2024 startte de KNRM een actie waarbij je namen kon opgeven die op een nieuw te bouwen reddingsboot zouden worden geplaatst. Uiteraard hoorde daar ook een donatie bij. Ik twijfelde niet lang!
Twee van de 5000 namen
Lang bouwproces
Regelmatig werden updates verstuurd over de vorderingen van de bouw en in juni 2026 kwam er een mail met een animatie waarin is te zien waar de namen zijn geplakt.
Evenement
In het weekend van 18, 19 en 20 september werden er mogelijkheden aangeboden om de boot en de namen zelf te bekijken. Dat wilde ik uiteraard meemaken en ik reserveerde een tijdslot.
Vooraf werden bezoekers uitstekend geïnformeerd en eenmaal in IJmuiden was de bewegwijzering naar de parkeerplaats bij een passagiersterminal niet te missen.
De QR-code werd gescand en daarmee werd er een touringcar met vertrektijd toegewezen. Die bus bracht ons bij het KNRM terrein waar we koffie kregen en naar een zaal werden geleid. Daar kregen we wat informatie over het bekijken van de boot die we op een trailer naast het gebouw zagen liggen.
Dit schip is gestationeerd in Wijk aan Zee en werd enkele weken geleden gedoopt en in gebruik genomen. Sindsdien zijn al enkele reddingsacties uitgevoerd. (Tijdens dit evenement lag er uiteraard een vervangende boot in Wijk aan Zee.)
De groep werd in tweeën gesplitst zodat iedereen voldoende tijd en ruimte had om rond het schip te lopen en in de enorme hoeveelheid namen met kleine lettertjes de eigen opgegeven naam of namen te vinden.
Omdat een flink aantal namen op het motorluik staan, is dat luik rechtop op het achterschip geplaatst. (En werd de motorruimte met een tijdelijk luik afgesloten, want droog zal het niet het hele weekend blijven.) Om het zoeken eenvoudiger te maken waren er letterstickers geplakt als een nieuwe letter begon.
Aan de zijkant maakte één van de talloze vrijwilligers van de KNRM foto’s terwijl ik de naam van mijn moeder aanwees.
Ik maakte nog een korte wandeling over het terrein waar oude reddingboten liggen en verschillende foodtrucks stonden. Ook was er een uitgebreide kraam met KNRM-artikelen. Het was mogelijk met een oude reddingboot te gaan varen, maar dat heb ik niet gedaan.
Bij de uitgang reden de shuttlebusjes af en aan, zodat ik snel weer terug was bij de terminal. De chauffeur was vandaag als vrijwilliger aan het werk, maar is normaal een beroepskracht: een reparatiemonteur die 40-uur per week werkt aan het repareren van materiaal op 11 van de 45 stations. Een topbaan, volgens hem! (Er varen 75 reddingboten en er zijn 1600 vrijwilligers actief!)
Het was een bijzonder evenement.
Er werd verteld dat ze dit soort acties nog wel eens gaan herhalen, omdat het geld hard nodig is om de vloot steeds te vernieuwen. Ik heb bedacht dat ik bij zo’n volgende actie de namen van mijn zus Marina en mij ga indienen….
