Op zondag 18 oktober 2025 maakten we via Stichting Zino kennis met Noni in Ede en op donderdag 23 oktober kwam Yara bij ons wonen: alweer een jaar geleden! (Zie ook Noni wordt Yara.)
Bloed, zweet en tranen? Nee, geen bloed, want bijten doet Yara niet, gelukkig! En die tranen waren meestal van het lachen, of van ontroering en maar een enkele keer uit wanhoop… Zweetdruppeltjes, ja, die wel…
De eerste dagen
Het waren pittige dagen. Yara trok als een bezetene, reageerde op alles en iedereen en werd na twee dagen ziek: spugen, spugen, spugen… Toen merkten we wel gelijk dat ze de zachtheid zelve was, want toen we haar even wilde verplaatsen om beter schoon te kunnen maken, liet ze zich zo verschuiven. En ze was zoooooo zielig… Gelukkig hield het spugen ook weer snel op.
Uiteraard gingen we elke dag naar het strand, waar het rustig was door het herfstweer. Al op dag 2 liep Yara los aan de sleeplijn en op dag drie gewoon helemaal los. Lekker jagen op meeuwen, rennen, draven en elke keer even inchecken!
Dierenarts
We hebben de dierenarts in die eerste tijd vaak bezocht: ’s morgens niet eten, misselijk en steeds maar gras en plantjes eten, blaasontsteking, nachtelijke wandelingen, diarree. Dus we experimenteerden met soorten voer en beloningen, er waren verschillende onderzoeken en uiteraard allerlei (kostbare) medicijnen.
Uiteindelijk kregen we alles onder de knie. Als extra ondersteuning krijgt Yara elke dag probiotica, cranberry-capsules en een beetje rijst.
Wandelen op het strand, in de duinen en in het bos
Op het strand ging het prima, in de duinen ook, maar als er honden te dichtbij kwamen kon en kan Yara wel heel fel reageren. Door steeds maar ruimte te geven, met grote bogen om honden heen te gaan en het commando ‘door’ te gebruiken leerde Yara stap voor stap dat niet elke hond een conflict hoeft op te leveren en dat er omheen lopen of snel doorlopen ook een optie is.
Yara heeft steeds vaker een leuke ontmoeting en voordat het fout gaat, roep ik haar mee terwijl ik rustig doorloop en dat werkt. Nu gaat het in 9 van 10 gevallen prima en als er iets gebeurt dan is ze er snel weer uit te halen.
Ook heeft ze begrepen dat het soms de beste keuze is om keihard langs die andere hond of honden te lopen, die zich dan verbaasd afvragen wat daar voorbij vloog.
Ik heb zelf heel goed geleerd dat stilstaan en toekijken de spanning verhoogt!
Yara steelt regelmatig ballen en is het dan heel lastig om die weer terug te krijgen. Gelukkig heb ik meestal een ruilbal in mijn zak om aan het baasje van de bestolen hond te geven.
Wandelen op straat
Op straat blijven brommers, rammelende auto’s en aanhangers, stepjes en poezen een hele uitdaging. Honden aan de lijn kan Yara nu beter negeren (mede dankzij het commando ‘door’). Bij katten wordt Yara zowat hysterisch, maar…. het lukt nu meestal om haar snel uit zo’n bui te halen.
Toen het in het voorjaar ’s avonds licht werd, lukte het ook om korte avondwandelingetjes te maken en met buurvrouw Barbara werden dat wekelijkse wandelingen van een uur. Wij liepen gezellig te kletsen en Yara wandelt gezellig tussen ons in mee.
Doordat alles minder spannend wordt is het trekken vrijwel verdwenen.
Bij hoge nood, schemerdonker of als om één of andere reden het lontje wat kort is, dan krijgen voorbijgangers de volle laag. Iemand moet ook niet recht van voren naderen, te veel kijken of te dichtbij komen. Dan schiet Yara direct in de verdediging.
Maar toch kunnen we steeds vaker na een uitlaatrondje tegen elkaar zeggen dat ze een dikke 9 of een 10 verdiend heeft!
Alles verdwijnt in die bek
Alles wat eetbaar is of zou kunnen zijn wordt gepakt. Op het strand waren verloren duikbrillen en onderbroeken al eens de prooi. Sokken op het strand zijn in twee happen verslonden….
Maar ook andere voorwerpen kunnen ineens verdwijnen, maar gelukkig laat Yara die bij ‘los’ meestal weer vallen of we kunnen ze gewoon tussen die enorme tanden vandaan peuteren. Nooit geweten dat er zo ontzettend veel rotzooi overal rondslingert. Ook wist ik niet dat een hond een walnoot kan kraken en met schil en al kan opeten…
In huis
In huis kan Yara urenlang en in de meest onmogelijke houdingen slapen en als ze wakker is gaat ze met handdoeken slepen. (Als ze die ‘in de hand’ geeft krijgt ze een beloning.) Ze kan rondspringen met haar speeltjes en als ze de kans krijgt haalt ze de wc-rol en versnippert deze…
Met lekkere, zeer stevige kluiven kan ze lang zoet zijn. Speelgoed wat maar even te zacht of te kwetsbaar is wordt vakkundig gesloopt. Papieren zakdoekjes worden uit zakken geroofd en verslonden…
Vacht
De krulvacht vraagt veel aandacht en het haar groeit enorm snel. Vrijwel elke dag zijn we even bezig met de verzorging en met grote regelmaat gaan we naar de trimmer om haar vacht weer kort te maken. Daardoor heeft Yara niet de echte Barbet-look, maar wij vinden het prima, goed bij te houden en mooi!
Langzaam maar zeker wordt het kammen, borstelen en het trimmen beter geaccepteerd, mede dankzij de zorgvuldige aanpak van Miranda van trimsalon ’t Nagtegaaltje en van Judith, de fokker. Van Judith hebben we het hele jaar veel steun gekregen en we houden haar steeds op de hoogte van de vorderingen.
We ontvangen veel opmerkingen omdat ze zo mooi is, maar vooral de witte sokjes leiden tot commentaar: ‘Kijk mam, die heeft z’n pootje gebroken!’, ‘Heeft hij in de sneeuw gelopen?’. ‘Oh, ik dacht eerst dat het een verbandje was, maar wat leuk die sokjes….’, Kijk, die heeft een wit voetje gehaald!’.
Allerlei andere belevenissen
Op reis met de camper, mee in de fietskar, ergens lunchen. Wandelingen met ‘hondenklantjes’ of wandelvriendinnen. Een wandeltocht van 20 km door de bollenvelden, en een uurtje in een speeltuin met barbet Mellie. Wandelen met een groep van 20 andere honden en veel mensen, detectielessen (speuren naar anijs) en leuke workshops met waterpret en allerlei andere uitdagingen. De Duin- en Bollenvierdaagse (4 x 15km) waar ze bij het ‘chill-punt’ in een kampeerwinkel geen krimp gaf, ondanks alle drukte en prikkels om haar heen!
Never a dull moment
Zoals hierboven te lezen is, houdt Yara ons goed bezig en beleven we van alles. Soms gaan we drie stappen voorwaarts en dan weer eens een stapje terug.
Ze is lief, luistert goed en houdt enorm van knuffelen.
Vaak haalt ze zoveel gekkigheid uit dat we in de lach schieten, ook al is dat opvoedkundig niet altijd handig….
Maar we kunnen ons een leven zonder Yara niet meer voorstellen!
