Vorig jaar lukte het door een misverstand niet, maar nu voltooiden buurvriendin Barbara, Yara en ik deze wandeltocht van 20 kilometer, waarvan de opbrengst naar het KWF gaat.
Experiment
Op dinsdag 7 april 2026 besloot ik om Yara mee te nemen met een wandeling met Barbara. Langzamerhand merkten we dat wandelen in het dorp makkelijker werd en het werd tijd om dit eens uit te proberen. Het ging uitstekend: Yara is dol op Barbara en blijkbaar werkte het gebabbel en het samen wandelen prima. Barbara stelde voor om Yara mee te nemen naar de Bollentocht…. Ik liep over hetzelfde te denken! Dus even mailen met de organisatie of het mocht en het antwoord was bevestigend.
Zondag 12 april 2026
Yara vond het heel raar dat het opstaan anders verliep dan anders en had nauwelijks de rust om te eten. Om 8.00 uur vertrokken we richting Hillegom en na het inchecken en nog even plassen (dat duurde nog het langste vanwege de lange rij!) gingen we om 8.50 uur van start. De zon scheen heerlijk, maar er was ook een frisse wind: uitstekend wandelweer.
Iedereen wakker
In een nog slaperige wijk van Hillegom struinden wat katten rond. Dat was een beetje teveel voor Yara die de hele buurt wakker blafte. Na één kat loopt de spanning op en als je dan even later en een hond en een andere kat ziet, tja…. dan stroomt het emmertje even luidkeels over!
Door de bollenvelden
Daarna liepen we heerlijk langs allerlei bollenvelden en stille wegen. We werden gepasseerd door een optocht van oude tractoren die veel herrie maakten en stonken. Blijkbaar is er nog rode diesel genoeg!
De route was goed aangegeven, al maakte één poster ons even in de war. We konden steeds prima ons eigen tempo aanhouden en liepen zelden te dicht achter of voor anderen. Na een uurtje stopten we even kort om allemaal wat te drinken.
Tot onze eigen verbazing waren we al heel snel bij het 10 km-punt. Daar hebben we even wat gegeten en wederom gebruik gemaakt van de toiletten. We konden wat fruit meenemen en na het nemen van foto’s gingen we vol goede moed aan deel twee beginnen.
Druk
Het werd natuurlijk steeds drukker met toeristen en mensen op hun zondagse tochtjes. Auto’s, wielrenners, ‘gewone’ fietsers, soms was het wel een beetje dringen, vooral bij de bekende toeristische bollenvelden.
Het volle terras van Tespelduyn lieten we links (eigenlijk rechts) liggen.
We zochten een picknickbankje, waar we in alle rust ons tegoed deden aan allerlei lekkers uit onze rugzakken.
Nog drie kilometer
Op drie kilometer van de finish kregen we een stroopwafel en daarna leidde de route ons langs bloemmozaïeken in De Zilk. We kwamen weer bij de poster van ‘Nog 2 kilometer!’ die ons op de heenweg verwarde. Die zat toen verkeerd om aan de paal!
In Hillegom wist ik net op tijd Yara af te leiden van een zonnende poes. Yara keek verbaasd: ‘Waarom krijg ik ineens een voertje, heb ik iets gemist….???’
Finish
In het centrum werden ons de medailles omgehangen en om half twee waren we weer bij de auto. Yara sprong spontaan in de kofferbak! Dat gaf Barbara de gelegenheid om mooie plaatjes te schieten. Later viel Yara op de achterbank in slaap, ze had zich – zo bleek bij het uitstappen – uit haar tuig gewurmd…!!! Hoe ze dat doet is ons een raadsel!
Het was een heerlijke dag: gezellig, mooi wandelweer, Yara liep geweldig mee en wij waren trots op onze prestatie. Dat smaakt naar meer!
