Tien weken worden 7 maanden…

Verduurzaming van een klein appartementencomplex: een hoofdpijndossier!

Vijf jaar voorbereiding

Na zo’n 5 jaar voorbereiding – samen met de beheerder en adviseurs – werd eind januari 2025 een definitief besluit genomen: de VvE besloot een lening aan te gaan, subsidies aan te vragen en opdracht te verlenen aan een gerenommeerd bedrijf om van 35 appartementen alle voor- en achtergevels te vervangen door kunststof. Voornaamste aanleiding was de slechte staat van de schuifpuien.
Het bedrijf werd ons aangeraden vanwege goede ervaringen. Het beloofde alles in eigen beheer te doen, zoals productie en montage en het plan was om na de zomer te starten, waarbij werd aangegeven dat het hele project zo’n 10 weken in beslag zou nemen. Prachtig! Ruim voor de winter zitten we er allemaal comfortabel bij!
Het bestuur was blij met het besluit en verwachtte dat nu alle partijen – de beheerder, de adviseurs en de aannemer – aan het werk zouden gaan en de bestuursleden alleen maar hoefden ’toe te kijken’.

Geen dag zonder zorgen

Niets bleek minder waar. Elke dag waren er nieuwe vragen, uitdagingen, partijen die herinnerd moesten worden aan hun taken en beloftes, er waren talloze vergaderingen en overleggen. Ook tijdens vakanties ging vrijwel dagelijks het overleg en bijsturen door…

Eerder starten

Op uitdrukkelijk verzoek van de aannemer werd besloten om al in juni te beginnen, nadat in april een modelwoning onder handen was genomen. Iedereen dacht dat niemand zijn appartement beschikbaar zou willen stellen, maar onze VvE is bijzonder: we moesten loten uit 8 gegadigden! Helaas werd de modelwoning – door een aantal tekortkomingen – niet het beloofde ‘visitekaartje’…
We waarschuwden regelmatig voor de wegafsluitingen en andere belemmeringen door de NAVO-top, maar dat werd weggewuifd. Tot twee weken voor de start van de werkzaamheden: de hele planning ging op de schop en de einddatum verschoof van begin naar eind september.

En toen begon de ellende…

Oeps: nou hebben we voorgevels besteld i.p.v. schuifpuien, dus we kunnen toch niet starten: nieuwe planning… Ach, helaas hebben we wel het glas voor de schuifpuien besteld en niet voor de voorpuien…. Sorry, nieuwe planning.
En de productie bleek te zijn uitbesteed aan een ander bedrijf, de montage vond plaats door monteurs van een onderaannemer van een ingehuurd montagebedrijf… Projectleiders waren zelden op de bouwplaats aanwezig.

Zo stapelde het ene probleem zich op het andere: leveringen kwamen niet of te laat, zodat sommige eigenaren een hele dag met een ‘open huis’ zaten en monteurs tot ’s avonds moesten doorwerken. Verkeerde deuren, gebarsten glas, wel een pui, maar geen glas, niets werd ons bespaard. Tussendoor uiteraard 4 weken Bouwvak. En de einddatum verschoof verder en verder het najaar in.
Wekelijkse vergaderingen leverden aan tafel acceptabele afspraken op, die vaak dezelfde dag alweer werden veranderd of teruggedraaid….
De modelwoning was nog altijd niet 100% in orde en een indringend gesprek bij de directie, met opnieuw mooie beloftes leverde weinig zichtbare veranderingen op.

Ach, voor de Kerst is het wel klaar…

Om de moed erin te houden bleven we zeggen dat we in ieder geval zeker wisten dat het voor de Kerst klaar zou zijn…
Niet dus.
Eind oktober kwam er weer een pauze van drie weken omdat ze nu toch maar zelf de laatste kozijnen gingen produceren (Let wel: het was ons verkocht als allemaal eigen productie!)
En omdat niemand meer een overzicht had van wat er nog allemaal openstond aan ‘narooipunten’ eisten we als bestuur eerst een goede inventarisatie.
De VvE maakte een mooi schema met wie wanneer thuis was op de geplande dagen voor die inventarisatie, maar dat schema bereikte de juiste personen niet op tijd…. En daarna werd het niet gevolgd…

De VvE houdt alles tegen

Extra pijnlijk wordt het, als medewerkers van het bedrijf tegen eigenaren vertellen dat het bestuur van de VvE alles tegenhoudt en dat ze daarom ‘niets mogen doen’.
Zo werd het alweer half december en is overduidelijk dat de werkzaamheden tot ver in januari zullen doorlopen. Om nog maar niet te spreken over de uiteindelijke oplevering en financiële afhandeling.
In de laatste week voor het Kerstreces worden nog enkele punten aangepakt, zodat de bewoners met lekkage en tocht hopelijk met Kerst zonder handdoeken in hun pui zitten.
Dan is het nog de vraag of er nog iets wordt gedaan het het opruimen van de bouwplaats: parkeerplaatsen worden al maanden bezet door containers, bokken met glas, oude puien en andere zaken, zoals een schaarlift die al zeker twee maanden ongebruikt is. maar waarvoor waarschijnlijk aardig wat huur wordt betaald.

Nieuw bestuur

Eind februari treedt het huidige bestuur af en zijn nieuwe bestuursleden verkiesbaar. Dat is geweldig! Maar de kans is heel groot dat de bestuursleden die zich al die jaren intensief met deze klus hebben bezig gehouden, ook na hun aftreden zullen moeten doorwerken om het hele project netjes af te ronden…. Buitengewoon teleurstellend!

Verbetering

Het moet worden gezegd: de nieuwe puien, kozijnen en ramen zijn mooi en het is absoluut een verbetering. Geluid wordt beter gedempt en het zal ook zeker schelen in de stookkosten.
Maar de weg er naartoe is echt rampzalig en de manier waarop wij als klanten zijn en worden behandeld is onbegrijpelijk en zeer teleurstellend.
Dit hele project heeft ons als bestuursleden heel veel tijd, energie, ergernis en slapeloze uren gekost en helaas…. het is nog niet voorbij!

Scroll naar boven